Ananın sevgisi, onun ətri, hər anı həyatımızın ən dəyərli hissəsidir. Tofiq Həsənlinin "Anamın Ətri Gəlir" adlı şeiri, bu müqəddəs məhəbbəti və xatirələri mükəmməl şəkildə əks etdirir. Şair, öz anasının yadigarı olan hər bir ətrin, hər bir xatirənin dərindən necə canlanıb ruhunda yaşadığını təsvir edir. Bu şeir, yalnız sözlərin gözəl bir birləşməsi deyil, həm də insanın ən müqəddəs əlaqəsi olan ana ilə bağlı duyğuların şeirə dökülmüş formasıdır.
Şeirinin hər bir misrası, həyatın müxtəlif dövrlərində anadan gələn xatirələrə, göz yaşlarına, hətta kədərə, amma hər zaman ana sevgisinin necə öz ətrini hiss etdirdiyini göstərir. Həsənlinin ustalığı ilə yazılmış bu şeir, oxucunu ananın ətrini, hər bir əşyanın, hər bir xatirənin təzədən ruhlandırdığı anları hiss etməyə çağırır.
Hər birimizdə dərin izlər buraxacaq həmin şeiri Sizlərə təqdim edirəm:
Anamın ətri gəlir.
Onun xatirəsidir ömrümün yazı,yayı,
Payızından,qışından anamın ətri gəlir.
Aradabir xəlvətə çəkilib ağlayıram,
Gözlərimin yaşından anamın ətri gəlir.
Ürəyimin içinə çəkirəm bu gülabı,
Qoxlayıram sandığı,qoxlayıram dolabı.
Qırx ildir saxlayıram toxuduğu corabı,
Onun hər naxışından anamın ətri gəlir.
Bütün arzum,sevincim batdı qəm dəryasında,
Gözlərim oyulaydı-ağlamadım yasında!..
Kövrəlsəm,uzanıram məzlum çarpayısında,
Balaca balışından anamın ətri gəlir.
Elə ki,qazan qoyub yandırırıq ocağı,
Açılan süfrə bizə xatırladır o çağı.
Onun ətriylə dolur otağın künc-bucağı,
Evin hər qarışından anamın ətri gəlir.
Nəfəsim alışıbdır bu ləzzətə,bu tama,
Allah,bu anasızlıq ağır gəlir adama.
Gedirəm danışmağa dərdlərimi atama,
Atamın başdaşından anamın ətri gəlir.
Bütün həyatım boyu anam yandı oduma.
Ömrünü dastan edib yazdı mənim adıma.
Nə vaxt ki,yağır yağış dəfni düşür yadıma,
Göyün hər yağışından anamın ətri gəlir.
Ətrini duymaq üçün ah çəkirəm ürəkdən,
Ürəyimin başından anamın ətri gəlir.
Sizcə, Şairin bu yanaşması, ananın əslində necə hər an bizimlə olduğunu vurğulamağa xidmət edir?
Yorumlar
Yorum Gönder