Rüfət Abbasov

Bəzən duyğularımızı sözlərlə ifadə etmək çətindir. Gülər Natiq İsaqzadə isə bu çətinliyi məharətlə aşan şairlərdəndir. Onun "Ömrünü uzatmağa gəlmişdim mən bəlkə də" misrasıyla başlayan bu əsəri, insanın daxili dünyasını, hisslərin incəliyini və tənhalığın sükutla danışan səsini ustalıqla əks etdirir. Bu şeirdə xatirələrin xiffəti, sevgiyə həsrət qalan ürəyin çırpıntıları və həyatın öz içindəki qəribə ahəngi var. Hər misra oxucunu öz dünyasına çəkir və hər kəs bu sözlərin içində özünü tapa bilər. Şairənin yaratdığı bu duyğusal atmosferi hiss etmək üçün şeiri oxuyun, xatirələrinizə səyahət edin və sətir aralarındakı pıçıltılara qulaq asın „Ömrünü uzatmağa gəlmişdim mən bəlkə də“... Asılar yaddaşından gilənar tana kimi Ovuclarına körpə xatirələr yığılar.  Oyadarsan xəfifcə səhər azana kimi Sanki illlərdi yatmış bir duyğu səndən küsər... Saçının dalğaları barmağına dolanar, Bu sərt havaların da acığına gün doğar. Düyünlü nə urdusa, sinəndə durulanar, Kəsik-kəsik nəfəsin hıçqırıql...

Ananın sevgisi, onun ətri, hər anı həyatımızın ən dəyərli hissəsidir. Tofiq Həsənlinin "Anamın Ətri Gəlir" adlı şeiri, bu müqəddəs məhəbbəti və xatirələri mükəmməl şəkildə əks etdirir. Şair, öz anasının yadigarı olan hər bir ətrin, hər bir xatirənin dərindən necə canlanıb ruhunda yaşadığını təsvir edir. Bu şeir, yalnız sözlərin gözəl bir birləşməsi deyil, həm də insanın ən müqəddəs əlaqəsi olan ana ilə bağlı duyğuların şeirə dökülmüş formasıdır. Şeirinin hər bir misrası, həyatın müxtəlif dövrlərində anadan gələn xatirələrə, göz yaşlarına, hətta kədərə, amma hər zaman ana sevgisinin necə öz ətrini hiss etdirdiyini göstərir. Həsənlinin ustalığı ilə yazılmış bu şeir, oxucunu ananın ətrini, hər bir əşyanın, hər bir xatirənin təzədən ruhlandırdığı anları hiss etməyə çağırır. Hər birimizdə dərin izlər buraxacaq həmin şeiri Sizlərə təqdim edirəm: Anamın ətri gəlir. Onun xatirəsidir ömrümün yazı,yayı, Payızından,qışından anamın ətri gəlir. Aradabir xəlvətə çəkilib ağlayıram, Gözlərim...